Stille zaterdag
Zondag 08 April 2012 at 4:04 pm.De dokter kwam vertellen dat de nierfunctie licht verbeterd was en dat we op de ingeslagen weg voortgingen. Die weg bevindt zich voorlopig in het hospitaal.
Mijn jongste zoon en zijn vrouw kwamen op bezoek en een kort dutje later meldde neef P. zich met twee zoute haringen, waarvan ik er één met smaak verorberde. De nieuwe overbuurman is een grage prater, maar ik geef hem geen kans. Niettemin weet ik dat hij 88 jaar is en gedurende twee jaar zijn aan Alzheimer lijdende vrouw heeft verzorgd. De vrouw in kwestie is inmiddels al drie jaar “weg” (hetgeen in Friesland betekent overleden, dood, gestorven). Zijn ene zoon verhuurt 38 motorkruisers en zijn andere zoon gaat overal heen met een vliegtuig en wordt bij aankomst opgehaald met een auto.
Buurmans stoelgang is niet geheel in orde, weshalve hij periodiek een clysma krijgt en op de po-stoel mag zitten. Het gordijn houdt de geluiden en de stank helaas niet tegen.
De visburger was niet heel smakelijk en de gebakken krieltjes hadden op hun barre tocht van de keuken naar mijn sponde iets van hun krokantheid verloren. De remouladesaus was evenwel voortreffelijk, evenals de vanillevla. Het bakje vruchtensalade, dat ik voor de volgende dag had bewaard, werd vandaag zonder pardon in de vuilnisbak geworpen.
Geen reacties
