Menno Nicolai

29 April 05 - 12:43Leentje

Leentje is onze ruim 13 jaar oude cairn-terrier. Ze is al een tijdje wat dovig, slaapt wat meer dan voorheen, maar beoefent haar liefste hobby - eten - nog steeds enthousiast en ook mag ze nog graag even achter de katten van de buren aanzitten, als die het wagen zich in ons bos te vertonen. Maar de laatste weken begon ze ook nog een lelijk hoestje te vertonen en vanmorgen heeft de dierenarts via een röntgenfoto vastgesteld dat zich in één long een ferme tumor heeft ontwikkeld. Wij gaan Leentje, noch onze spaarrekening een operatie aandoen en aanvaarden dat we misschien al dit jaar afscheid moeten nemen van dit alleraardigste hondje. Het dier weet niet wat haar overkomt, met extra knuffels (waar ze helemaal niet zo op gesteld is) en extra hapjes (dat dan weer wel), want we hebben besloten haar flink te verwennen, tot de dood er op volgt. Als ze het later benauwd krijgt en haar leven dus niet meer prettig is, mag ze inslapen en gaan we haar leven niet rekken omdat wij het vervelend vinden om haar te missen. Ik bekijk dit allemaal heel rationeel, maar als het einde straks daar is hou ik het zeker niet droog.

menno - vier reacties / Geen trackback - § ¶

29 April 05 - 00:41Fopspijker

Jack Spijkerman mag onder de vleugels van John de Mol zijn eigen productiebedrijf beginnen. Na 23 jaar VARA mag een mens toch ook wel eens iets anders willen. En dat de overstap niet helemaal strookt met eerder gedane uitlatingen is hem vandaag met een uitgereikte (en sportief in ontvangst genomen) Zwatelaar nog eens ingewreven. Zo is het dan. Maar eens even rustig afwachten of Jack in de nieuwe omgeving weer een programma kan maken dat ik niet graag wil missen. En mocht hem dat niet lukken, dan kijk ik naar iets anders of lees ik een mooi boek. Meer vind ik hier eigenlijk niet van.

Toch smul ik wel van alle gedoe er omheen. Het is toch verrukkellijk dat we ons zo kunnen opwinden over de verandering van opdrachtgever van een programmamaker, die drie (?) keer zoveel verdient als onze premier? Vera Keur wil Jack eigenlijk, desnoods via een juridische procedure, binnenboord houden, maar staakt wel de uitzendingen van Kopspijkers, om de stemming er maar alvast in te houden. Misschien moest dat van haar advocaat, maar er bij liegen dat de cabaretiers niet goed wisten of ze nog wel verder konden met Jack was niet zo'n slimme zet. Meer vind ik hier eigenlijk niet van.

menno - vier reacties / Geen trackback - § ¶

27 April 05 - 01:03Zestig

Meestal ben ik vrij nuchter - in ieder geval overdag - en ik heb me dan ook nooit al te druk gemaakt over het klimmen der jaren. Dat ga ik nu ook niet doen, maar 60 worden is toch wel meer een mijlpaal dan de vorige kroonjaren die ik heb mogen meemaken. Vast staat in ieder geval dat ik over de helft van mijn tijd ben. Mensen kunnen wel zeggen: "je bent zo oud als je je voelt", maar zo simpel is het nou ook weer niet. Ik loop me vanaf vandaag niet voortdurend 60 te voelen. Maar mijn moeder werd maar 58 en mijn vader 65, dus het perspectief verandert toch, of je dat nou leuk vindt of niet. Dat betekent dat met alles wat je eigenlijk nog wel zou willen in het leven een zekere mate van haast geboden is. En als ik nou ergens de pest aan heb, is het wel aan me haasten. Dat ga ik dus zeker niet doen. Maar H. gaf mij vanavond alvast een prachtgeschenk, namelijk De Koot en Bie-bliotheek. Een doos vol DVD's met daarop het oeuvre van deze artiesten, die mij zo ongeveer mijn hele leven hebben vermaakt. Ik ga daar heel ongehaast naar kijken en hoop dat ik tijd van leven hebben om alles tenminste nog twee keer te zien. Mocht ik het bejaardenhuis halen, dan hoop ik wel dat de DVD-speler kan worden bekostigd uit mijn persoonsgebonden budget. Dan eet en drink ik wel wat minder.

menno - 19 reacties / Geen trackback - § ¶

26 April 05 - 20:49Hartepijn

De wat grotere mobiele telefoons droeg ik vaak in de borstzak van mijn shirt. Na verloop van enkele uren kreeg ik pijn in mijn hart, dat ging al snel over als ik de telefoon verplaatste naar mijn broekzak. Een relatie met de straling van de mobieltjes ligt voor de hand. Na een paar jaar een klein toestelletje te hebben bezeten, dat ik moeiteloos in de broekzak mee kon dragen, heb ik nu een Nokia 9300, die weer wat kloeker van formaat is. Maar toen ik na een paar uur borstzak vandaag weer pijn in de hartstreek voelde heb ik hem toch maar verplaatst en nu definitief. Heeft iemand dit ook wel eens meegemaakt? Ik baseer me op vele tientallen waarnemingen, dus de kans op toeval is niet zo groot. Bovendien heb ik nooit last van hartepijn, behalve als ik de telefoon op mijn hart draag.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

25 April 05 - 20:22Fietsen (2)

Voor wie het niet geloofde hier een paar door P. gemaakte foto's van mijn fietstocht door Amsterdam.

menno - zeven reacties / Geen trackback - § ¶

25 April 05 - 16:39Muriel

Bij een live uitgezonden gesprek voor de radio ben ik geneigd tijdens het nadenken over een antwoord op een vraag maar alvast geluid te gaan maken. In het gesprek met Rinske Wels voor VARA Uitgelicht kon het daardoor gebeuren dat ik over mijn tijdelijke samenwerking met Muriel (als mijn regisseuse) zei dat ik me niet meer wil laten vertellen hoe ik me over het podium moet bewegen, want dat dat me dat slecht was bevallen. Toen ik mezelf dat had horen zeggen, kon ik nog net uitbrengen: sorry Muriel, waarop het volgende onderwerp alweer aan de orde was. Die sessies met Muriel zijn me juist heel goed bevallen en zij heeft me ervan bewust gemaakt dat ik niet al te krampachtig bezig moet zijn met hoe ik me over het podium beweeg. Zo begaf ik mij voor haar ingrepen bijvoorbeeld in een soort kreeftengang naar de piano, om toch maar te voorkomen dat ik het publiek mijn rug zou tonen. Dat zag er heel wat merkwaardiger uit dan normaal naar de piano lopen, gewoon gaan zitten en in de draai het publiek een seconde de rug toe te keren. Al snel was het bewegen over het podium geen onderwerp meer en het is nu ook niet iets waaraan ik nog denk. Daarna zijn we met inhoud en opbouw aan de slag gegaan, maar jammer genoeg kon Muriel niet meer genoeg tijd vrij maken en ben ik weer op mezelf aangewezen om mijn avondvullende programma te vervolmaken. Dat had ik eigenlijk moeten antwoorden op de vraag. Sorry Muriel.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

25 April 05 - 00:35Fietsen

Fietsen doe ik niet vaak meer. Ik bezit een net Gazelle rijwiel en een mountainbike, beide uitgevoerd met versnellingen en een gezondheidszadel. Vandaag kreeg ik van neef P. een fiets ter beschikking om het zonovergoten Amsterdam te doorkruisen. Eerst naar het terras van de IJsbreker, toen naar Gruter (waar ik toen ik in de Palestrinastraat woonde met enige regelmaat kwam), van daaruit naar Casa di David, na het eten naar Studio Desmet en tenslotte weer terug naar P.'s huis, waar mijn auto geparkeerd stond. Op zichzelf bleek de fiets onder deze omstandigheden het meest ideale vervoermiddel te zijn, maar het zadel had het wel erg voorzien op mijn zitgedeelte, daarbij mijn geslachtsorganen niet sparend. Maar erger nog: de fiets had een terugtraprem. Ik ben er zo aan gewend handmatig te remmen en daarna de trappers weer in de gewenste wegrijstand te kunnen plaatsen door achteruit te trappen, dat ik geen tempo durfde te maken, bang dat ik niet tijdig zou kunnen remmen. Maar ik heb het er levend afgebracht en zal bij de volgende gelegenheid zeker weer in de pedalen gaan om mijn doel te bereiken.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

25 April 05 - 00:25Optreden Dinteloord

Het Gemeenschapshuis in Dinteloord organiseert nog maar kort theatervoorstellingen en is daar technisch nog niet helemaal klaar voor. Ik had wat microfoons, standers en kabels meegebracht, maar dat had nog wel iets meer mogen zijn om een goed resultaat te krijgen. Nu hoorde ik het geluid van mijn digitale piano pas een halve seconde na de aanslag (het geluid was via de speakers de zaal ingestuurd en kwam via de achterwand van de zaal weer terug op het podium) en dat speelt niet echt ontspannen . Maar ondanks dat ging het optreden goed en was het publiek tevreden. Ook over Lourens Joensen, die na de pauze mocht spelen. Samen reden we naar Amsterdam, waar ik de nacht bij neef P. doorbracht, om zondagavond in Studio Desmet te praten met Rinske Wels.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

23 April 05 - 00:41Afvalverwerking

Vorige week zag ik bij Formido een instrument in de aanbieding, dat er uitzag als een wat kloek uitgevallen puree-stamper. Het ding was evenwel bedoeld om het afval in vuilcontainers aan te drukken. Bij ons in de buurt geldt al enkele jaren een gedifferentieerd tarief voor het ophalen van afval. Je betaalt een vast jaarlijks bedrag en daarnaast per lediging van de containers.

Klik hier om de rest van dit eigenlijk iets te lange verhaal te lezen ...

menno - vijf reacties / Geen trackback - § ¶

22 April 05 - 18:11VARA Uitgelicht

Zondagavond kom ik in VARA's Uitgelicht, tussen 20.00 en 22.00 op Radio 2. Een praatje met Rinske Wels en een versje van mij, misschien zelfs twee. Morgenavond treed ik op in Dinteloord (Prinsentheater), daarna ga ik naar neef P. in Amsterdam, om het aantal uren in de auto nog enigszins overzichtelijk te houden. In Dinteloord ga ik eens proberen het bij het standuppen geleerde (wat losser spelen, meer kontakt maken met het publiek) in de praktijk te brengen. Nou maar hopen dat het publiek komt en daar ook een beetje aan wil meewerken . Maandag zal ik daaromtrent, openhartig als altijd, berichten.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

20 April 05 - 19:17Juryrapport

Dit vond de jury er van:

In tegenstelling tot de halve finale miste Menno nu de ‘klik’ met het publiek. Waar hij tijdens de halve finale nog de zaal regeerde en volledig in z’n zak stak, bleef hij nu de vriendelijke grootvader die een verhaal vertelde. Dit bleek met name toen hij de opdracht in z’n set verwerkte. De eerste zin was erg mooi, maar daarna was het tempo nogal laag en werd het allengs minder. Als hij zich versprak corrigeerde hij dit op een nogal onhandig manier. Hij miste nu de ontroering die hij in de halve finale wel had. Menno was als een tovenaar die z’n stok kwijt was.

Menno heeft mooi materiaal en goede teksten, maar het blijft ‘vertelkunst voor gevorderden’ en het werd bijna nergens stand-up. Z’n timing klopte vanavond ook niet.

Ik ben het geheel met de jury eens .

menno - vijf reacties / Geen trackback - § ¶

20 April 05 - 00:22Sta op

Nu ik weer wat tot rust ben gekomen en mijn schrijfsels doorlees moet ik een voetnoot plaatsen. Af en toe lijkt het alsof ik geen enkele standupper goed vind. Zo is het niet. Maar omdat de drempel zo laag is (je stapt op een podium, pakt een microfoon en begint te praten) zijn er nogal wat mensen die beter aan hun vrienden hadden kunnen vragen of wat ze zeggen wel de moeite van het beluisteren waard is. En de open podium avonden worden deels gevuld door lieden die van zelfkritiek kennelijk nog nooit gehoord hebben. Dan zijn er onder de standuppers van naam ook nog heel wat waar ik volstrekt niet om moet lachen. Zoals er ook nogal wat cabaretiers zijn waar ik niet veel aan vind. En het is nog maar zeer de vraag of ik mezelf leuk zou vinden als ik mijn publiek was. Want hoewel ik beschik over een gerijpte dosis zelfkritiek, ben ik als toeschouwer nog kritischer.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

19 April 05 - 22:53Vrij!

Vandaag heb ik mijn eigen vrijheid geproclameerd. Door mijn eenzaamheid had ik veel tijd om na te denken en door mijn neerslachtigheid had ik daaraan ook veel behoefte. Ik heb een conclusie bereikt. Een groot deel van mijn leven heb ik besteed aan het behagen van de medemens (mijn allernaasten zullen bij het lezen van dit bericht de wenkbrauwen fronsen, maar zij vielen dan ook in de categorie mensen die tot mij veroordeeld waren door familie- of andere banden). In dat streven heb ik geveinsd, mezelf geweld aangedaan en mijn verhalen aangepast aan veronderstelde verlangens van de toehoorders. Van dat streven heb ik mijzelf vandaag, nog net voor mijn 60ste verjaardag, verlost. Ik heb het zelf opgelegde juk afgeworpen en heb mijzelf trouw gezworen. Natuurlijk ga ik morgen, tegen mijn zin, stofzuigen. Want de mens heeft nu eenmaal taken en plichten. Ook zal ik iemand die ik vervelend vind niet nodeloos beledigen, maar ik ga geen hartelijkheid veinzen, om mijn ware en negatieve gevoel te verbergen. Dus mocht ik je morgen opeens tamelijk koel behandelen, dan heb ik waarschijnlijk altijd al de pest aan je gehad.

menno - drie reacties / Geen trackback - § ¶

18 April 05 - 20:03Opzitten

Vorig jaar ben ik mee gaan doen aan open podia in Toomler, vooral om de presentatie van mijn conferences te verbeteren. Steeds weer kreeg ik als commentaar dat wat ik deed te veel cabaret was, te veel het opzeggen van uit het hoofd geleerde stukjes. Inmiddels heb ik mogen ervaren dat alle standuppers uit hun hoofd geleerde stukjes ten tonele voeren, omdat ik ze allemaal steeds weer hetzelfde verhaal hoorde vertellen. Dus kennelijk lag het aan de manier waarop ik dat deed. Daar ben ik aan gaan werken, met als resultaat dat ik tijdens de halve finale van het AKF Standup Comedy Concours volledig ontspannen optrad, de publieksprijs in de wacht sleepte en door mocht naar de finale. Het als leertraject beoogde standuppen had dus zijn vruchten afgeworpen. Tot zover het goede nieuws. Gisteravond was de finale en ik had mezelf opgezweept tot een ongekende winstdwang. Het voornaamste gevolg van deze geesteshouding was een nervositeit die ik sinds mijn 20 minuten in het Werftheater te Utrecht niet meer had ervaren. Ik was volledig verkrampt, bang dat ik mijn tekst kwijt zou raken en vooral bang om te verliezen. En dat is dus gelukt. Nooit zal ik weten of ik, als ik ook deze keer rustig en ontspannen op het podium had gestaan, wel zou hebben gewonnen en dat is misschien maar goed ook, want nu kan ik het verlies wijten aan mijn tijdelijke onvermogen door beperkte toerekeningsvatbaarheid.

In het afgelopen half jaar heb ik vele standuppers gezien en slechts zelden konden zij een glimlach op mijn gezicht toveren. Steeds was ik verbijsterd als het publiek luidkeels lachte en klapte om grappen die ik flauw vond, smakeloos, grof of gewoon helemaal niet grappig. Ik heb mij nu toegestaan vast te stellen dat ik niet zo dol ben op standup. En dat ik dat dus ook maar niet meer ga doen. Ik vind het veel prettiger om een verhaal rustig op te bouwen, me af en toe vast te kunnen houden aan piano, accordeon of gitaar, daarbij liedjes zingend. Kortom, ik ben veel meer cabaretier. Dat neemt niet weg dat ik van alles wat ik van standuppers heb gezien wel heb geleerd hoe je wel en hoe je niet met het publiek moet omgaan. En daar ga ik de rest van mijn cabaretloopbaantje mijn voordeel mee doen.

menno - zes reacties / Geen trackback - § ¶

18 April 05 - 03:42Finale

Toen ik vanavond door de catacomben van Bellevue liep te ijsberen, proberend de vanmiddag vers verzonnen teksten uit het oude hoofd te leren, was het enige lichtpuntje in mijn bestaan dat ik nooit meer zou meedoen aan een festival met een wedstrijdelement. Toen het mijn beurt was het podium te betreden stond ik stijf van de spanning. Eigenlijk ben ik nog niet eens ontevreden dat ik het er levend heb afgebracht. Bram van der Velde won de juryprijs en de publieksprijs. Hij speelde voor mij, dus ik heb hem niet zien optreden, maar ik hoorde wel de enthousiaste reacties van de zaal. Vanaf Emmeloord moest H. de auto goeddeels op de tast door de dichte mist sturen, dus we kwamen volledig uitgeput thuis.

menno - vier reacties / Geen trackback - § ¶

16 April 05 - 00:14Herenliefde

Een jaar of twintig geleden ging ik minstens één keer per week vanuit Amsterdam naar ons Rotterdamse kantoor, meestal om daar uitzichtloze vergaderingen bij te wonen, waarvan de afloop al tevoren vast stond. Ajax speelde wel beter, maar Feyenoord won meestal. Op de terugweg reden we Amsterdam binnen langs de Oeverlanden van de Nieuwe Meer. Daar stonden aan het einde van de werkdag vaak auto's, soms met mannen er in, soms scharrelden er ook mannen rond en ik dacht dat het een carpoolplaats was, tot iemand mij vertelde dat homosexuele mannen elkaar daar ontmoetten om zich over te geven aan de herenliefde. Daar was ik als provinciaal toch mooi niet opgekomen.

Mijn bloeddruk behoeft wat onderdrukking vanwege de farmaceutische industrie en van het palet aan geneesmiddelen maken ook plaspillen deel uit. Die neem ik des ochtends in, waardoor ik 's morgens een nog grotere zeikerd ben dan de rest van de dag. Als ik 's ochtends moet vertrrekken naar de Randstad, heb ik een aantal vaste plekken (vaak benzinestations) om mijn gevoeg te doen. Eén daarvan is de grote parkeerplaats bij de brug over het Tjeukemeer. Een paar weken geleden werd de begroeiing daar onder handen genomen. Het onderhoud kwam me wel wat rigoureus voor, maar de wegen van de gemeente zijn niet altijd even doorgrondelijk, dus ik dacht er verder niets bij. Wel moest ik wat verder naar de waterkant lopen om nog enigszins heimelijk te kunnen wateren en niet bij alle windrichtingen was kies plassen mogelijk zonder een zeker risico op zelfbenatting. Het onderhoud van de bossages had dus wat mij betreft wel wat ingetogener gemogen.

Gisteren las ik in de krant dat deze plek al jaren werd gebruikt door mannen, die erotisch gezien meer dan gemiddeld op elkaar gericht waren, om hun wederzijdse zinnen te prikkelen.

menno - vier reacties / Geen trackback - § ¶

14 April 05 - 20:38Zeehonden doodknuppelen

Hoe mensen nog jassen van zeehondenbont kunnen dragen, terwijl ze weten hoe die beestjes aan hun eind worden gebracht is mij een compleet raadsel. Dat is niet mijn enige raadsel in dit leven overigens, maar dit terzijde. Als je een daad(je) wilt stellen, ga dan naar www.stopdeknuppels.nl .

menno - vijf reacties / Geen trackback - § ¶

14 April 05 - 19:41Podcasting

Nou heb ik in mijn hoofd gehaald om te gaan podcasten. Ik kan natuurlijk ook gewoon geluidsbestandje in Real Audio op mijn site plaatsen, maar misschien (denk ik dan in mijn vrijwel ontembare hoogmoed) zijn er wel mensen die het gezellig vinden in de trein via hun draagbare MP3 spelertje naar mij te luisteren. OK, ik zal eerlijk zijn: ik vind het vooral leuk om te ontdekken hoe het werkt. Daarna zien we wel verder. Zijn er podcasters onder mijn lezers?

menno - vijf reacties / Geen trackback - § ¶

14 April 05 - 00:52Grappen maken

Omdat ik zondagavond in de finale van het AKF Standup Comedy Concours graag goed voor de dag wil komen, maak ik voortdurend grappen. Als ik ze zelf na twee keer teruglezen nog steeds niet onaardig vind, moet H. er aan geloven. Daar stranden de meeste grappen en meestal is er zelfs met een grondige herziening niks meer van te maken als zij niet spontaan grinnikt. Dodelijk is bijvoorbeeld haar vraag: zeg het nog eens? Dat is op dit moment toch wel mijn ergste nachtmerrie: een volle zaal die unisono roept: zeg dat nog eens? Daarbij vergeleken is de droom dat ik opeens zonder broek op het podium sta nog gezellig. Grappen maken is een ernstige bezigheid, waar in zichzelf niets grappigs is. Als ik grapjes zit te typen, zou men op grond van mijn gelaatsuitdrukking eerder veronderstellen dat ik bezig ben met het schrijven van een toespraak ter gelegenheid van de uitvaartplechtigheid van een dierbare vriend.

Ik hoop nu maar dat mijn vijf medestrijders door dezelfde hel gaan als ik dezer dagen, zodat ze zondagavond ook trillend van angst het wrede publiek (en dan heb ik het nog niet over de jury!) tegemoet zullen treden, smekend dat ze snel hun Praktijkdiploma Boekhouden zullen halen, om een gewone betrekking te kunnen zoeken. Dat hoef ik gelukkig niet meer, dus in zekere zin heb ik een streepje voor. Had ik al eens verteld dat dit echt mijn laatste wedstrijd is?

menno - zeven reacties / Geen trackback - § ¶

12 April 05 - 16:34Hole in one

Vorige week sloeg H. een hole in one. Omdat zij graag heeft dat ik terughoudend bericht over particuliere kwesties, maakte ik er geen melding van, maar zo terughoudend had nou ook weer niet gehoeven . Vandaar dat ik alsnog kond doe van dit bijzondere feit. Voor wie dat niet weet: bij golf is het de bedoeling een bal met zo weinig mogelijk slagen in een gat te slaan. Op de wat kortere holes, de par 3, wordt een professional geacht dat in 3 slagen te doen. De eerste slag op de green, dan nog twee keer putten en dan moet de bal vallen. Wie op een par 3 aan twee slagen genoeg heeft, scoort een birdie. Wie het in één klap red heeft een eagle en een hole in one. Zelfs de absolute toppers mogen dat genoegen maar zelden smaken. Op de internationale tour staat vaak een auto als beloning op het spelen van een hole in one. In H.'s kringen is er vooral aan verbonden dat je bewonderd wordt en een rondje moet geven. Maar knap blijft het!

menno - vijf reacties / Geen trackback - § ¶

11 April 05 - 01:25Royaal

De aarde zal zonder twijfel ten onder gaan. Toch lijkt het mij zinnig om de tijd die ons nog rest zo fatsoenlijk mogelijk met elkaar om te gaan. In dat kader wijs ik u graag op de website www.eenroyaalgebaar.nl

menno - een reactie / Geen trackback - § ¶

10 April 05 - 23:25Optreden België

Het was een mooie avond in Tielt in Theater Malpertuis. C. en C. van impresariaat XLP hadden me tijdens het diner wel een beetje nerveus gemaakt met verhalen over het Belgische publiek jegens Nederlandse cabaretiers, maar mijn halve uurtje viel goed in de smaak, dus ik was zeer tevreden. Ik mocht de nacht doorbrengen ten huize van E. en E. Nu ben ik niet zo dol op logeerpartijtjes bij vreemden, maar na de voorstelling weer 368 km terug rijden leek me ook geen serieuze optie, dus men waagt eens wat. Maar dit viel goed uit, ook wederzijds had ik stellig de indruk. Na thuiskomst uit het theater heb ik de piano en de versterker weer uit de auto geladen en heb ik E. op zijn sopraansax begeleid, terwijl zijn vrouw E. ons fotografeerde.

Uiteindelijk was het rond een uur of drie dat ik te bed geraakte en ik stond pas om half één op. Na een vorstelijk ontbijt was ik om zeven uur thuis. Om kwart over zes had ik Kick van der Veer mijn liedje Suzan horen aankondigen, dus mijn ego staat er goed voor. Precies over een week nadat ik dit schrijf zal de jury het vonnis hebben geveld over de finalisten van het AKF Standup Comedy Concours. Ik ben zeer benieuwd naar de afmetingen van mijn ego alsdan. Gelukkig is H. bij me om me terug te rijden en me onderweg te verzekeren dat zij mij wel de beste vond. Wat ik trouwens nog maar af moet wachten, want als ook zij de winnaar nog leuker vond dan mij, zal ze me die wetenschap vast niet besparen.

menno - drie reacties / Geen trackback - § ¶

08 April 05 - 23:14Ashton Brothers

Vanavond keken we in De Lawei in Drachten (Grote Zaal) naar de voorstelling Ballyhoo van de Ashton Brothers. Mooie muziek, goed gespeeld en goed gezongen. Hun stemmen versmelten in de a-capella stukken op een heel natuurlijke manier. Leuke en gekke acrobatiek, malle fratsen, zeer originele vondsten en dat 100 minuten achter elkaar. Ze kregen terecht een uitbundige en staande ovatie.

menno - acht reacties / Geen trackback - § ¶

08 April 05 - 00:46Andermans Veren

Zondag 10 april draait Kick van der Veer in het radioprogramma Andermans Veren op Radio 2 in het eerste uur mijn liedje Suzan. En ik heb mijn ziel niet aan hem hoeven verkopen. Hij is dan ook bepaald geen duivel .

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

07 April 05 - 13:38Bekend

Zoals ik wel eens heb bekend wil ik graag bekend worden. Niet om het bekend zijn op zichzelf, want dat kan ook best vervelend zijn, maar om publiek te krijgen wanneer ik optreed. Teneinde dat doel te bereiken ben ik bereid ver te gaan. Mocht zich ergens een duivel bevinden, die wenst over te gaan tot de aankoop van mijn ziel, dan valt er met mij te praten. Maar op dit moment heb ik mij blootgesteld aan een vraaggesprek en de dag erna aan een fotosessie. Beide evenementen kostten ongeveer drie uur. Dit alles moet leiden tot een prachtartikel in een eind september te verschijnen nieuw tijdschrift, waarvan de naam nog niet bekend is.

Fotograaf Vincent Boon heeft mij zelfs zo ver gekregen dat ik in een weiland accordeon stond te spelen, terwijl op de achtergrond enkele nieuwgierige wegwerkers een dansje maakten. De macht van de camera en het dwingend oog van de fotograaf raken klaarblijkelijk belangrijke knooppunten in de ijdelheidsstructuur van mensen. Als ik nog eens op de televisie mag, zal ik mijn vrouw maar vragen me te begeleiden, om te voorkomen dat ik naakt op een tafel ga dansen als de regisseur dat wel een aardig idee zou vinden. Dan kan ik haar meteen voor het oog van de camera mijn excuses aanbieden voor alle keren dat ik onaardig tegen haar was. Ik pak dan ook meteen mijn toekomstig wangedrag maar even mee.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

07 April 05 - 13:25Gras

Het is pas echt lente als het gras gemaaid moet worden. De zitmaaier heeft een onderhoudsbeurt gehad en hunkerde, net als ik, naar de eerste snit.

menno - vier reacties / Geen trackback - § ¶

05 April 05 - 00:08Wim Sonneveldprijs 2005

Volgens een dierbaar familielid, aan wiens mening ik veel waarde hecht, hebben Niels van der Laan en Jeroen Woe (als het duo Geen Familie) volledig terecht het Amsterdams Kleinkunst Festival 2005 gewonnen. Speelman en Speelman werden tweede en mijn gedoodverfde winnaar Pieter Derks werd derde, maar hij haalde wel de publieksprijs. Zo gaat het toch altijd weer anders dan ik denk. Niels en Jeroen: proficiat!

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

04 April 05 - 23:50Mirror Mission

Van Big Brother moest ik niet veel hebben en die mensen die vreselijke avonturen moeten doormaken in een onaangenaam ruwe natuur, terwijl één van hun kompanen de zaak probeert te verzieken, is nou ook geen thematiek waar ik gezellig naar ga zitten kijken. Maar Mirror Mission, begeleid door heuse psychologen, dus wetenschappelijk verantwoord, leek me wel aardig. Dat was al snel over. Een jongen vertelt over zijn aan leukemie gestorven vriend. Hij doet dat beheerst geëmotioneerd, maar wel aangrijpend. Zijn minuut tekst wordt uitgewerkt tot een verhaal van vijf minuten, vol pauzes, dramatische shots van tranen wegpinkende dames en afgrijselijke muziek. Bah, bah en nog eens bah. Wat een walgelijke manier om oprecht verdriet in beeld te brengen. Toch ben ik blijven kijken naar enkele psychologische experimenten, omdat ik dat op zichzelf interessant vind, maar de regisseur en de cutter zijn echt niet pienter genoeg om de beelden en de tekst voor zichzelf te laten spreken. Of zouden ze zich geheel richten op het gemiddelde BNN publiek? Laten we in dat geval een publieke omroep in het leven roepen met alleen maar opinievormende en educatieve programma's. Dan mag de rest naar de commerciëlen. Heeft iemand dat idee al eens overwogen?

menno - vijf reacties / Geen trackback - § ¶

04 April 05 - 10:03Optreden Prinsentheater Groningen

Gistermiddag speelde ik een kwartiertje op het open podium van het Prinsentheater in Groningen. De zaal was vooral gevuld met tien-jarige nerveuze meisjes, die na mij moesten streetdancen en hun zenuwachtige ouders, ooms en tantes en grootouders. Het leek me wel een gepast publiek om mijn kinderlied voor te vertolken. Ik ben niet gelyncht en zelfs de kinderen zaten af en toe te grinneken. Ik beschouw mijn bijdrage aan de middag daarom maar als geslaagd. Al die springende meiden hadden wel iets vertederends. Er zijn er altijd bij die net iets te dik zijn en de volgorde van de stapjes niet goed kunnen onthouden. Vertwijfeld kijken ze dan naar juf en vriendinnen, om een tel te laat toch nog de juiste stap te kunnen zetten. Wegens herkenning gaat mijn sympathie vooral uit naar deze meisjes.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

03 April 05 - 02:44Halve finale AKF Standup Comedy Concours

Voor wie niet echt in dit piepkleine wereldje thuis is: het Amsterdams Kleinkunst Festival, verder te noemen AKF, organiseert talrijke kleinkunstevenementen, waaronder al 18 jaar het Concours om de Wim Sonneveldprijs. De finale daarvan is maandag a.s. Sinds enkele jaren organiseert het AKF ook een Standup Comedy Concours. Aan de voorrondes deden 38 mensen mee, vanavond was in Bellevue de halve finale met tien deelnemers, waaronder schrijver dezes. Ik mag door naar de finale en kreeg ook nog eens de publieksprijs. Meer was er vanavond niet te halen.

Een dierbaar familielid voegde mij onlangs, toen hij hoorde dat ik in de halve finale was gekomen, toe: jij strandt toch altijd in het zicht van de haven? Gesteund door dit wijze inzicht ga ik mij voorbereiden op de finale op 17 april in Bellevue.

menno - zes reacties / Geen trackback - § ¶

02 April 05 - 10:30Finale AKF

De drie finalisten van het Amsterdams Kleinkunst Festival zijn bekend. Pieter Derks en Speelman en Speelman had ik op Texel al voorspeld, maar als derde had ik ingezet op Evi de Jean of Ewout en Etienne. Het is geworden Geen familie, en daar had ik volstrekt niet op gerekend. Gelukkig heb ik geen weddenschappen afgesloten. Dat doe ik ook niet omtrent de einduitslag, maar ik voorspel dat Pieter Derks wint en dat Speelman en Speelman de publieksprijs in de wacht slepen.

menno - een reactie / Geen trackback - § ¶

01 April 05 - 17:24Dicteren

Dit stukje schrijf ik niet, maar dicteer ik via de microfoon aan de computer. Het programma Dragon NaturallySpeaking vertaalt mijn woorden in geschreven tekst en het bijzondere is dat het nog werkt ook. Omdat het programma nog aan mijn stem moeten wennen is af en toe een correctie noodzakelijk, maar de score zit toch al op een procent of 95, wat ik vergeleken met eerdere spraakherkenningsprogramma's die ik heb geprobeerd nog al een prestatie vind. Voor een klein stukje als dit levert het natuurlijk weinig tijdswinst op, maar bij langere verhalen scheelt het een hoop getik. Kom, ik ga maar eens een roman spreken.

menno - vijf reacties / Geen trackback - § ¶