Menno Nicolai

23 Juli 07 - 23:01Kootstertille

Ik ben geboren in Kootstertille, vlak na de oorlog. Mijn ouders waren ondergedoken bij pake en beppe, de ouders van mijn vader. Van mijn nicht Tineke kreeg ik de volgende foto. Links staat mijn oom Anne en naast hem mijn vader. Van de andere twee jongens zijn de namen niet bekend.  Kootstertille had toen nog een brug midden in het dorp. De foto is gemaakt omstreeks 1935.

menno - drie reacties / Geen trackback - § ¶

23 Juli 07 - 17:48Damherten

Annemarie van Gelder, voorzitter van de werkgroep Fryslân van de Partij voor de Dieren schreef een column over de bedreigde damherten in Munnekezijl. Zeer lezenswaardig, zowel qua vorm als inhoud. Kijk op www.vitaal.nl .

menno - een reactie / Geen trackback - § ¶

22 Juli 07 - 23:44Vertraging

Toen ik me in Amsterdam prettig had genesteld in de trein naar huis, riep de conducteur om dat tussen Weesp en Naarden-Bussum geen treinverkeer mogelijk was en dat passagiers voor Amersfoort werd geadviseerd over Utrecht te reizen. Ik besloot deze suggestie over te nemen en liep naar de deur, die zich (acht seconden na het omroepbericht) voor mijn neus sloot, waarna de trein vertrok. De conducteur zag af van kaartcontrole, zodat ik hem niet bekend kon maken met mijn mening over deze gang van zaken.

In Weesp stonden bussen klaar en ik vond een zitplaats. Een dame van een jaar of zestig kwam vloekend de bus in, zich luidkeels en met een ferme Rotterdamse tongval afvragend wie de gereedstaande taxi zou betalen, die zij nu niet op het afgesproken tijdstip zou bereiken. Haar reisvriendin probeerde haar te sussen en dacht dat de NS daar wel iets op zou weten. De busreis duurde niet lang, maar op het station Naarden-Bussum werd een wachtpauze ingelast van bijna 20 minuten. Ik ging op een bankje zitten en na enkele minuten namen de Rotterdamse en haar vriendin naast mij plaats, om vervolgens een sigaret op te steken. Ik vroeg haar de rook niet in mijn richting te doen waaien, wat gelet op de heersende windrichting een onmogelijke opgave bleek. Haar vraag of ik er last van had beantwoordde ik beleefd, doch duidelijk in positieve zin. Ze besloot een andere plek te zoeken, daarbij haar afgrijzen over al die stomme regels duidelijk formulerend, waarbij ze ook nog een enkele opmerking inlaste omtrent mijn gestalte. Ik besloot te doen alsof ik die niet had gehoord en doodde de tijd met het bedenken van enkele meesterlijke dialogen, waarmee ik haar had kunnen bewegen zich voor de naderende trein te storten. Maar ik vond het qua vertraging welletjes geweest, dus ik bewaar ze voor mijn nog te schrijven leesboek.

menno - vier reacties / Geen trackback - § ¶

16 Juli 07 - 21:15Rolwolk

Het zou me niks verbazen als dit een rolwolk is, waar Marion de Hond het vanavond over had. Het is hier inmiddels aardedonker, de wind is vlagerig (maar wel van die harde vlagen waar je met je zeilbootje niet graag in wilt zitten) en zojuist viel de eerste klap onweer. Onheilspellend, lijkt me wel een passend woord.

Menno op Reis - drie reacties / Geen trackback - § ¶

15 Juli 07 - 21:28Pur

Het is vrijwel onmogelijk een houten plaat netjes te laten aansluiten tegen een golfplaat. Met een mal, een decoupeerzaag en geduld is veel te bereiken, maar ik koos voor Pur. Pur is bouwschuim, dat na het aanbrengen enkele malen zijn eigen volume vermeerdert en daardoor buitengewoon geschikt is voor het vullen van gaatjes en kieren. Op de zolder van mijn studio is, getuige deze foto, ook ruimhartig gebruik gemaakt van dit onontbeerlijke materiaal.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

15 Juli 07 - 14:32Polly

Polly, de Cairnterrier van mijn zus, is wegens haar vakantie (die van mijn zus dus) bij ons gelogeerd. Polly loopt tegen de 15 en de hele dag achter Hannie aan. En als Hannie weg is neemt ze genoegen met mij. Ik heb haar al enkele keren een zodanige schop gegeven dat ze minstens een halve meter door de keuken schoof. Nee, natuurlijk niet met opzet. Maar Polly heeft het bijzondere vermogen zich onverhoeds vlak achter iemand op te stellen, zodat wanneer diegene besluit iets uit de koelkast te pakken en de weg van het aanrecht daar naar toe inzet met een halve draai en een stap, de in die stap samengebalde kinetische energie voldoende is om Polly over een zekere afstand te verplaatsen.

Polly loopt niet gewoon, maar ze waggelt. Voor de avondwandeling is ze alleen bereid met Hannie mee te lopen ons bos in. Zodra ze haar boodschapje heeft gedaan draait ze zich resoluut om en waggelt in een, overigens ongekend, tempo naar huis, in de wetenschap dat daar de uitreiking van een kauwstaafje zal plaats vinden.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

14 Juli 07 - 22:42Klimaatzwendel

O, ik ben zo opgelucht dat ik niks kan doen aan de opwarming van de aarde. Ik heb meteen de airco in mijn studio wat hoger (nou ja, lager) gezet en ik laat de buitenverlichting vannacht branden. Dat vind ik zo gezellig als ik 's nachts naar de wc moet (en dat moet zeker drie keer, dus het loont echt). Alleen vrees ik dat de tarieven voor de energievoorziening voorlopig niet omlaag gaan. Ach, bij 21 graden kan ik ook nog wel werken, dus die airco kan wel uit. En misschien kan ik die buitenlampen wel koppelen aan een bewegingsmelder. Is ook wel verrassend voor rondsluipende boeven.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

14 Juli 07 - 18:51Koude oorlog

Ik ben opgegroeid in de Koude Oorlog. Omdat ik ook vroeger al een naar karakter had, plaagde ik mijn zusjes tot huilens toe (zij huilden, wel te verstaan) met de dreiging dat ik de Russen al hoorde aankomen. Inmiddels ben ik bang voor radicale moslims, maar ook voor Geert Wilders en muizen. Dus dat Poetin nu een wapenverdrag opzegt maakt op mij nauwelijks indruk. Of snap ik na al die jaren ervaring nog steeds niets van politiek?

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

13 Juli 07 - 11:05Stokje van Jenny

Hier stokt het stokje. Acht dingetjes over mezelf? Lees een paar stukjes op mijn weblog en je kunt zelf je eigen rijtje maken. Als je daar al zin in zou hebben. Door het raam van mijn studio zie ik de pinken van de buurman vredig grazen, roodbont en zwartbont door elkaar.

menno - zes reacties / Geen trackback - § ¶

11 Juli 07 - 17:53Defect

De motor van de pas gerepareerde grasmaaier hield na twee baantjes opeens op. Vandaag kwam de monteur van Kuperus kijken of hij het probleem ter plekke kon oplossen, of dat het zware apparaat weer op de aanhanger moest. Toen hij de beschermkap had verwijderd zag ik, eerder nog dan hij, de losgeschoten bougiekabel. Ja, dat was het. Had ik dus ook wel zelf gekund. Jammer.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

10 Juli 07 - 00:39Wandelen

Gisteravond heb ik onder invloed van enkele glazen wijn (ik kan er steeds minder tegen) toegezegd dat ik volgend jaar mee ga bergwandelen. Weliswaar zal mijn hoofdtaak de catering zijn, maar ik zal toch zo nu en dan mijn machtige gestalte over een paar honder hoogtemeters moeten verplaatsen. Ik raak nu al volstrekt uitgeput als ik Hannie probeer bij te houden tijdens een boswandeling, dus enige training lijkt gewenst.

Vandaag maakte ik daar in Huissen een begin mee. Ik liep met Beertje een eind de dijk af en daarna de Zilverkamp in. Daar raakte ik de weg kwijt en hervond die dank zij de GPS-ontvanger in mijn telefoon, maar al met al hebben Beertje en ik een wandeling van ruim anderhalf uur gemaakt. Beer wierp zich na thuiskomst midden in de kamer op het tapijt en hij heeft daar minstens een uur liggen bijkomen van deze sportieve prestatie.

Thuis gekomen heb ik mijn stappenteller opgezocht en aangegespt.  Morgen doen we weer een traningsronde, maar deze keer op bekend terrein.

menno - een reactie / Geen trackback - § ¶

08 Juli 07 - 01:08Buurtbarbecue

Buurtvereniging De Dikke Steen organiseert jaarlijks de buurtbarbecue, gecombineerd met een volleybaltournooi met een afnemend aantal deelnemers. Pieter en Loes stelden hun terrein en een deel van de loods beschikbaar en vele bestuursleden en andere vrijwilligers zorgden voor de barbecue, de drankjes en de salades. 

Ook dit jaar ben ik weer wat later naar huis gegaan dan ik aanvankelijk van plan was en met iets mee Beerenburg op dan goed voor me is. Maar ik kan nog steeds typen, dus het valt best mee!

Ik ga dezer dagen dit berichtje ook op www.buurtlink.nl plaatsen.  Eens kijken of we die site wat leven kunnen inblazen.

Menno op Reis - een reactie / Geen trackback - § ¶

03 Juli 07 - 22:47Foto's IJsland

Alle foto's die we op IJsland maakten en die de toets der kritiek konden doorstaan zijn geplaatst op Flickr. Door bij de links links op Foto's te klikken kun je ze bekijken. Het zijn er wel veel geworden, maar IJsland is dan ook tamelijk bijzonder. Heeft iemand enig idee hoe het komt dat Flickr de foto's in aflopende volgorde plaatst? En is dat nog te herstellen?

menno - drie reacties / Geen trackback - § ¶

02 Juli 07 - 23:30Teleurstelling

Men moet als artiest met een zekere regelmaat teleurstellingen verwerken. Ik hou daar helemaal niet van. Vandaag hoorde ik dat mijn optreden op 2 november in het Posthuistheater in Heerenveen niet doorgaat. Bij wijze van troost mag ik meedoen met het PostKOEts festival in een tent nabij het theater om 17.00 uur. Op de website van het theater staat het aldus omschreven:

“Het Posthuis Theater opent het nieuwe seizoen 2007-2008 met het PostKOEts Festival 2007 in Heerenveen. Op zaterdag 1 september vinden her en der in het centrum van Heerenveen optredens plaats van amateurtoneelgezelschappen uit de gemeente. Met deze optredens laten de gezelschappen een staaltje van hun kunnen zien aan het winkelend publiek. Het PostKOEts Festival trekt ook langs de buitendorpen met voorstellingen voor jong en oud.”

Update: Ik heb me weer eens druk gemaakt om niks. De boeking was een optie (had ik kunnen weten, als ik het overzicht van het impresariaat zorgvuldiger had bekeken!) en het optreden in de tent is niet voor langslopend winkelend publiek, maar de rits gaat dicht als de voorstelling begint. Dus speel ik op 1 september in Heerenveen en op 8 september in Joure. Zie ook: www.posthuistheater.nl

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

01 Juli 07 - 23:24Geyser

Mijn eigen filmpje van de geyser is niet zo succesvol, maar dit filmpje toont precies wat wij hebben gezien:

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

01 Juli 07 - 23:10De reis

Om vier uur ‘s ochtends waren we nog erg moe, ook al was het dan al zes uur Nederlandse tijd. We waren vroeg gaan slapen, maar door de nogal slechte bedden, het nachtlicht en de spanning hadden we niet een bepaald verkwikkende nachtrust genoten. Nochtans viel er geen onvertogen woord en om iets over half vijf zaten we aan het ontbijt. Om vijf uur reed het busje voor en werden we naar een overstapplaats gebracht. Daar begon de eerste wachtsessie. Een grote bus reed ons naar het vliegveld. Drie kwartier in de rij voor het inchecken, langs de beveiliging en om kwart over zeven mochten we weer doorgaan met wachten. Het vliegtuig had 20 minuten vertraging, dus dat viel erg mee. Hannie had afgezien van een plekje bij het raam, om mij een plaatsje aan het gangpad te gunnen. Bij het inchecken had ik ook nog iets gemompeld over beenruimte en dat werd beloond door een plek bij de nooduitgang. Wel moesten we in geval van nood de nooddeur uitwerpen (overigens pas als daar vanwege de vluchtleiding expliciet om was verzocht) en we zouden ook hulp moeten bieden bij de evacuatie. Dat beloofde ik, maar ik wist al dat ik eerst Hannie en daarna het eigen vege lijf in veiligheid zou trachten te brengen, om vervolgens rustig te bekijken of ik nog iets heldhaftigs zo kunnen doen zonder ons in nader gevaar te brengen. Hoe dan ook: Hannie zat ingeklemd tussen twee stevige mannen, maar ik had genoeg ruimte om mijn benen op diverse manieren te bewegen.

Op Schiphol landde de ploot zo hard dat de schokbrekers bijna door de bodem van het vliegtuig sloegen en we minsten twee meter stuiterden voor de volgende klap. Ik denk dat in de cabine een stevig IJslands Ooops zal hebben weerklonken toen het gevaarte eenmaal over de landingsbaan reed.

Mijn koffer was snel beschikbaar, maar op die van Hannie moesten we ruim een half uur wachten. Vervolgens bracht de bus ons naar de parkeerplaats en om een uur of half drie reden we de wijde wereld in. Ik had mijn medicijnen pas op Schiphol ingenomen, zodat de behoefte aan plassen al vrij snel ontstond. Waar ik bij mijn planning geen rekening mee had gehouden was de file, die op vrijdagmiddag in de randstad eigenlijk vrij normaal is. Twee maal heb ik de auto op de vluchtstrook gezet, ben ik over de vangrail geklommen (hoog hoor!) en heb ik langs de snelweg staan plassen.

Uiteindelijk waren we om zeven uur in Friesland. Hapje eten, opfrissen, omkleden en op naar Noord-Groningen voor het huwelijksfeest van mijn oudste zoon. We waren uitgeput, maar het was zo gezellig dat we dat even konden vergeten. Nadat ik nog een nummertje gedrumd had met de band reed Hannie ons terug naar huis en mochten we eindelijk weer in ons eigen voortreffelijke bed slapen.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶