Menno Nicolai

30 Januari 08 - 00:15Nat

Vorige week heeft het hier dagen achtereen geregend en soms nog hard ook. Daar heb ik met mijn nieuwe camera'tje een aantal foto's van gemaakt.

De andere foto's zijn te zien op mijn Flickr site in het album Nat.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

29 Januari 08 - 15:00Het Fries voorbij

Eigenlijk is de taak van een impresariaat het regelen van optredens voor de artiest. En zo waren er al weer enkele contacten gelegd om in het volgende seizoen nog een select aantal Friese dorpshuisbezoekers in de gelegenheid te stellen te genieten van de strapatsen van deze al wat oudere Oanwinst foar de Fryske Podia (ik citeer de recenscent van de Leeuwarder Courant). Vandaag belde mijn manager en hij bracht fijntjes onder mijn aandacht dat ik van mijn Friese optredens tot dusverre minder had genoten dan van de avonden dat ik in het Nederlands mocht spelen. En in goed overleg hebben we besloten dat mijn voorstelling in Gorredijk het slot was mijn bijdrage aan het behoud van de Friese Taal. In geen tijden heb ik me zo opgelucht gevoeld!

menno - zes reacties / Geen trackback - § ¶

28 Januari 08 - 22:27Biggetje Knor

Gek eigenlijk dat mijn rauwe aanklacht tegen de bio-industrie, het prachtlied Biggetje Knor, maar zo zelden te horen is op de radio en nog nooit via de treurbuis (met hartelijke groet aan Gerrit Komrij) is uitgezonden. Misschien moet ik het binnenkort eens op YouTube zetten. Maar via mijn Hyves pagina is het versje inmiddels ruim vierhonderd maal beluisterd. Hoe lang degene die de play-knop indrukte het luisteren tot het einde heeft volgehouden wordt niet gemeten. Heb jij het lied ook nog nooit gehoord? Klik maar in de virtuele iPod in de rechterkolom van mijn weblog en houd een zakdoek bij de hand. Na beluistering zul je alleen nog maar biologisch vlees eten, dus weet waar je aan begint.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

27 Januari 08 - 23:36Beter

Zo, het gaat al weer een stuk beter met me. Ik heb aan mezelf toegegeven dat ik mijn drie kwartier netjes had moeten volmaken. Want uiteindelijk is op zo'n podium staan natuurlijk gewoon werken. Een metselaar krijgt ook niet om de zoveel meter netjes recht gemetselde stenen een applausje van zijn baas. De opdrachtgever krijgt korting op de afgesproken prijs, daarmee is deze kous af en ga ik met opgeheven hoofd nieuwe fouten tegemoet. Ik hoop er nog veel te maken, want dan leef ik lekker nog een tijd.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

27 Januari 08 - 01:55Nederlaag

De mislukte voorstelling te Gorredijk blijft door mijn brein malen, waardoor ik geen enkel verlangen heb naar bed te gaan, hoewel ik al dagen geteisterd word door keelpijn en vermoeidheid. Dat slechts een gering percentage van de bevolking mijn grapjes en liedjes kan waarderen begrijp ik best. Maar als ik speel voor mensen die met voorbedachten rade naar een cabaret-voorstelling komen heb ik altijd succes, zelfs als er maar weinig publiek is. Vrijwel alle keren dat ik optrad voor gezelschappen die om een heel andere reden bij elkaar kwamen en het cabaret door hun strot gedrukt kregen omdat een bestuurslid of een sponsor dat zo leuk vond, was het een taaie aangelegenheid, waar vrijwel niemand gelukkig van werd. Ik heb dus zojuist definitief besloten me nooit meer te laten verleiden op te treden anders dan in een theater en in het kader van een cabaret-avond, zodat voor iedereen die vrijwillig in die zaal gaat zitten duidelijk is dat er een cabaret-voorstelling komt. En dan versta ik onder cabaret ook nog eens een afwisseling van liedjes en mededelingen van vermakelijke aard.

Zo, dan kan ik nu gaan slapen.

menno - zeven reacties / Geen trackback - § ¶

26 Januari 08 - 23:56Optredens Hoorn en Gorredijk

Gisteravond speelde ik avondvullend in het Parktheater te Hoorn. Ruim 130 mensen waren speciaal voor mij naar het theater gekomen. Sinds juni had ik niet meer in het Nederlands opgetreden en ik was buitengewoon zenuwachtig, maar het ging goed. Het publiek was tevreden en liet dat merken door de terzake afgesproken signalen als lachen, grinniken en klappen. Mij viel zelfs een staande ovatie ten deel, hoewel natuurlijk denkbaar is dat mensen eigenlijk graag snel naar de garderobe wilden en daarom alvast gingen staan.

Na afloop was het nog reuze gezellig met een zestal oud-kantoorgenoten.

In Gorredijk was ik de attractie voor de jaarlijkse donateursbijeenkomst van het Sjongkoor. De avond begon om 20.00 uur met een optreden van het koor. Dat was mooi en duurde tot ruim over 21.00 uur. Daarna werden nog enkele leden officiëel gehuldigd wegens hun veeljarige lidmaatschap van de zangvereniging en gaf het koor nog een toegift. Inmiddels had ik al geconstateerd dat het merendeel der aanwezigen ouder was dan ik. Het muzikale duo dat zorgde voor de muziek in de pauze en de dansmuziek na afloop speelde een repertoire waarop ze geselecteerd leken te zijn en dat het publiek niet zichtbaar hinderde. De stemming in de pauze was bepaald geanimeerd te noemen. Aan het aangenaam samenzijn kwam echter een abrupt einde toen ik om 22.00 uur mijn optreden mocht beginnen.

Na het eerste liedje bleef het even stil, totdat iemand het zielig ging vinden en begon te klappen. Die pijnlijke stiltes na de liedjes werden steeds langer. Er werd hier en daar wel eens zacht gegrinnikt, maar bij volgende kleine grapjes bleef het weer angstaanjagend stil. En toen kwam er een moment dat ik meende het publiek vooral een plezier te doen door maar gewoon op te houden. Dat was na 35 minuten, terwijl ik was ingehuurd voor 45 minuten. De technicus had dezelfde kilte bij het publiek opgemerkt als ik, maar degene die mij geboekt had was toch wel enigszins verbolgen (hoewel hij dat als een heer verwoordde) en meende dat ik een beoordelingsfout had gemaakt. Toen ik na afloop eenzaam een consumptie gebruikte werd ik echter vrij uitbundig genegeerd, hetgeen mij sterkte in mijn overtuiging dat de meeste mensen er domweg niks aan vonden. Wat mij weer bevestigt in mijn opvatting dat je mensen die komen voor iets heel anders geen cabaretier voor moet schotelen.

Update: Inmiddels heeft de opdrachtgever erkend dat de voorstelling hem wat tegenviel en dat niet alleen wegens de tijdsduur.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

24 Januari 08 - 23:12Verboden

Frauderen is verboden. Toch kan ik wel een zekere bewondering opbrengen voor iemand die een bank 4,9 miljard euro lichter maakt. Maar wat nu? Ik heb veel detectiveromans gelezen en veel spannende films gezien, dus ik heb wel wat ideeën over hoe deze boef te werk zou moeten gaan. Verdwijnen, is het devies. Maar dat kun je nooit alleen. Aan het bezit van enkele miljarden kun je een bepaalde macht ontlenen, maar tegelijkertijd ben je kwetsbaar voor je helpers. Bovendien zal de bank in kwestie niks te beroerd zijn om nog een paar centen uit te geven aan de beste privé-detectives die te huur zijn. En ook de Franse politie zal wel geneigd zijn tot het verrichten van enig onderzoek. Nee, nu ik er een minuut of wat over nagedacht heb, geef ik de onverlaat weinig kans om de rest van zijn bestaan rustig te kunnen voortleven in een mild klimaat, zich lavend aan prachtige boeken en smakelijke gerechten. Ik ben wel heel benieuwd naar de afloop.

menno - drie reacties / Geen trackback - § ¶

23 Januari 08 - 15:38Beslissingsmomenten

Achteraf bezien heb ik niet altijd op het optimale tijdstip financiële beslissingen genomen. Zo kocht ik mijn eerste huis in oktober 1978, op de top van de huizenmarkt. In 1981 verkocht ik deze aardige etage met een verlies van 40 %. Maar als de prijzen op dat moment niet zo laag waren geweest hadden we ons prachthuis in de Concertgebouwbuurt niet kunnen betalen, dus zo erg was het nou ook weer niet.

In 2001 verkochten we ons Amsterdamse flatje, om ons fulltime in Friesland te vestigen. We hielden wat geld over en besloten dat maar eens te gaan beleggen in betrouwbare fondsen. Een paar maanden daarna lieten we de keuken verbouwen en ter financiering daarvan verkochten we de aandelen van Ahold en Unilever met een bescheiden winst. Vrij kort daarna stortte de beurs in en smolt de helft van ons vermogentje als sneeuw voor de zon. Met de keuken zijn we nog steeds heel blij, dus zo erg was het nou ook weer niet.

In november j.l. overwogen we onze aandelen toch maar te verkopen en de opbrengst op een spaarrekening te zetten, maar in plaats van dat te doen besloten we eerst nog eens een tijdje te gaan speculeren. Zo kochten we onder meer een handje aandelen Tom Tom. Toen de waarde na een week of zes met 21 % was toegenomen speelden we met gedachte onze winst te nemen, maar Robeco en Iris zagen er nog steeds wel heil in en wie zijn wij om het beter te weten. Inmiddels zijn de Tom Tom aandelen 35 % minder waard dan toen we ze kochten. Bij de andere beleggingen schommelt dat tussen de 25 en 15 %. Maar het gaat niet om grote bedragen en we zien verlangend uit naar de lente, dus zo erg is het nou ook weer niet.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

23 Januari 08 - 00:22Beertje

Om te laten zien wat een scherpe foto's ik kan maken met mijn nieuwe Panasonic FZ8 (12 x optische zoom, Leica lens, 7,2 megapixels en o.a. RAW-formaat) hier weer eens een plaatje van Beertje.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

17 Januari 08 - 17:59Primafoon

Wie persoonlijk contact wenst met medewerkers van KPN, dient zich te vervoegen bij een Primafoon winkel. Er zijn veel mensen die persoonlijk contact wensen met medewerkers van KPN, zeker op tijdstippen dat ik dat verlangen koester en me aansluit bij de wachtenden. Gezegd moet worden dat, als je één maal aan de beurt bent, je aan de beurt blijft tot er ook werkelijk niets meer te bespreken is. De medewerkers nemen hun tijd voor de klant. Kennelijk worden ze niet afgerekend op het aantal klanten dat ze helpen, maar op het vermijden van klachten. Toen ik vanmiddag, na slechts een kwartier wachten, mijn probleem mocht melden was de vriendelijke jongeman er meteen helemaal voor mij. Ook tijdens zijn telefoongesprek met nog knappere mensen elders in de organisatie, hield hij ook de relatie met mij in stand. Dat gesprek duurde drie kwartier en hij had mij gemakkelijk kwijt kunnen raken, als hij niet tijdens dat onderhoud mijn N95 in zijn hand had, met het oogmerk de instellingen te controleren die hem telefonisch werden ingefluisterd. Op een zeker moment moest ik ingrijpen, wegens het verstrijken van mijn parkeertijd en de parkeerwachters in Heerenveen hebben niet bijster veel te doen, dus ze liggen voortdurend op de loer. Mijn contactpersoon sprak met zijn collega aan de andere kant van de lijn af, dat deze mij een sms'je met de juiste instellingen zou zenden en wij namen als vrienden afscheid. Net nadat ik een nieuw parkeerkaartje had verworven, om nog boodschappen te kunnen doen, kwam het sms'je binnen. En nu kan ik weer Mobiel TV kijken. Waar ik verder niet veel aan heb, omdat het beeld veel te klein is, maar het moet wel werken!

menno - een reactie / Geen trackback - § ¶

15 Januari 08 - 21:03Bloedwijn

Peter R. de Vries kan zuigen als de beste. Joran van der Sloot dacht wellicht: "Je wilt bloed zien? Nou, dit is mijn bloed", waarop hij Peter een glas wijn in het gelaat wierp. Tactisch overigens niet erg sterk. Als zijn vader dit gedrag had voorzien, zou hij het hem stellig hebben ontraden. Want we weten nu in ieder geval zeker dat Joran in staat is onder omstandigheden korzelig en buitenproportioneel te reageren. En het zou Peter de Vries wel eens kunnen stimuleren wat extra onderzoek te doen. Nou ja, misschien komt daar wel uit dat Natalie door haar familie is ontvoerd en al enkele jaren kleuterjuf is in Iowa. Dat is dan mooi voor Joran. Maar ik denk dat Peter alsdan pas zijn excuses zal aanbieden als Joran, zonder pet op, "sorry" heeft gezegd.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

12 Januari 08 - 11:09Kanarie

Gisteren zat ik, door omstandigheden geheel alleen, in Eetcafé Spoorzicht in Koudum te werken aan een iets te ruim bemeten portie spareribs, toen een andere al wat oudere man de overigens lege eetzaal betrad. Het was mij aanstonds duidelijk dat hij tegen me zou gaan praten en toen hij een teugje van zijn oude klare had genomen zei hij: "Ik heb iets te vieren".  Ik nodigde hem hartelijk uit mij deelgenoot te maken van zijn vreugde. "Mijn kanarie is Nederlands Kampioen geworden", vertelde hij met zichtbare trots. Om de één of andere reden heb ik altijd gedacht dat vogelhouders volkse mensen zijn, maar deze kanariefokker leek me meer een gewezen rechter, die zich had teruggetrokken in Koudum om zich in alle rust aan zijn liefhebberij te kunnen wijden. Alweer een vooroordeel geslecht. Inmiddels weet ik ook dat een topkanarie wel € 1.000,- kan opbrengen.

Hij vertelde me ook nog dat hij graag een tamme kerkuil zou hebben, om dan, met de uil op zijn schouder, het café binnen te lopen en te zeggen: "Een ouwe klare voor mij en geef Pallas maar een dode muis". Zo hebben we allemaal onze dromen.

menno - drie reacties / Geen trackback - § ¶

11 Januari 08 - 00:05Dieren

Ik geloof Marianne Thieme best als ze vertelt dat dolfijnen zich een groot deel van hun tijd kapot vervelen. En de onderkomens van circusdieren zijn ook vast niet optiaal. Maar als ik zie hoe een dompteur die er mee stopt omgaat met zijn vier Bengaalse tijgers en de dolfijnentrainers in Harderwijk hun dieren behandelen dan denk ik: ach, er zijn ergere dingen. Zoals de bio-industrie, waarin heel grote aantallen dieren elke dag als ding worden beschouwd, om zo snel mogelijk zo goedkoop mogelijk vlees te produceren. Ik ben lid geworden van de Partij voor de Dieren om dat laatste te veranderen.

menno - zes reacties / Geen trackback - § ¶

08 Januari 08 - 22:13Tante

Vandaag werd mijn enige nog levende tante 84 jaar. Ze is niet altijd mijn enige tante geweest, maar wel (overigens met alle respect voor tante Sietske) de enigste. Tante Ans is de jongere zus van mijn moeder (die al heel lang niet meer leeft) en ik durf wel te stellen dat mijn (ons, want de hele familie ging en gaat er onder gebukt) gevoel voor humor uit die hoek komt. Eigenlijk moet ik dit meteen corrigeren, want mijn vader had ook een ferme dosis gortdroge humor. Ik zal daar dus nog eens verder over nadenken en mijn zussen raadplegen.

Maar nu even over Tante Ans. Humor, zelfspot en een ruime kennis van het werk van Carmiggelt, maakten onze logeerpartijtjes in Amsterdam altijd weer tot een feest. We hebben heel wat afgelachen tijdens, voor, na en in plaats van de afwas. Maar ook Oom Geuch, die zo prachtig piano speelde, leverde zijn aandeel in mijn vreugdebeleving. Vol aanbidding zat ik naar hem op te kijken als hij het klavierinstrument geselde. Dat geselen ervoer ik destijds nog niet zo, maar toen ik later zelf speelde, merkte ik wel op dat zijn toucher het predikaat "teder" niet verdiende. Nog veel later bleek hij zelf het piano spelen helemaal niet leuk te vinden, maar hij moest van zijn ouders. Ja, zo kan het gaan in het leven. Toch heeft hij er in belangrijke mate aan bijgedragen dat mijn ouders een piano kochten en ik op pianoles mocht.

Mijn vierde verjaardag werd enigszins overwoekerd door de geboorte van hun eersteling, mijn gewaardeerde neef Bert. Mijn derde verjaardag stond in de schaduw van hun huwelijk. Mijn 63'ste verjaardag  sla ik maar helemaal over, want bij leven en welzijn zullen Oom en Tante de dag tevoren hun 60-jarig huwelijksfeest vieren. En wij mogen er bij zijn.

menno - Geen reacties / Geen trackback - § ¶

07 Januari 08 - 23:15IJdeltuiterij

Dik Nicolai is de zoon van mijn beste vriendje van de Ulo. Ik ontmoette hem toevallig een paar jaar geleden in Kampen. Dik is beeldend kunstenaar en is nu bezig met portretfotografie. In dat kader wilde hij graag een serie portretten van mij maken. Dat heb ik genadiglijk toegestaan.

Op zijn website zijn meer portretten van zijn hand te zien. Op Flickr kun je desgewenst nog wat portretten van mij bekijken (lijkt me vooral iets voor mijn naasten, want sommige foto's zijn wel erg close-up).

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

06 Januari 08 - 22:18Lustrum

Op 7 januari 2003 schreef ik het eerste stukje op mijn weblog. Morgen vier ik derhalve het eerste lustrum. Heel ingetogen, hoor. Misschien een extra kopje koffie, maar dan houdt het wel op. Vroeger telde je als weblogger alleen maar mee als je elke dag een stukje plaatste, maar dat hoeft inmiddels niet meer. Ik ben al lang gestopt om iets op te schrijven, alleen maar om een "posting" te hebben. Nee, ik schrijf alleen maar als ik ook echt iets te vertellen heb. Iets waar mijn lezertjes het niet graag zonder hadden moeten doen. Zodat ze gesterkt door mijn wijsheden weer verder kunnen.

menno - twee reacties / Geen trackback - § ¶

05 Januari 08 - 22:14Uitverkocht

Op 25 januari begint mijn laatste serie voorstellingen. In het Parktheater in Hoorn en naar verluidt zijn er nog kaarten verkrijgbaar. Dus mocht je mij al die jaren gemist hebben: pak je kans! Op mijn Speellijst kun je zien dat er daarna nog maar weinig mogelijkheden zijn, waaronder enkele in België. Ik ga nog wel door met het schrijven van liedjes, maar een avondvullende cabaret-voorstelling ga ik niet meer maken. Er zijn er genoeg die dat beter doen dan ik en daar ga ik dan maar eens wat vaker naar kijken.

Als het straks voorbij is ga ik een leesboek schrijven over de soms bizarre omstandigheden waaronder de beginnende kleinkunstenaar moet optreden. Het was overigens een heel aardige tijd. Slechts weinigen kunnen mij nazeggen tegen hun zestigste te zijn begonnen als cabaretier en dat dan ook nog 150 voorstellingen te hebben volgehouden.  Ja, een gematigde trots zwelt op in mijn boezem

menno - vijf reacties / Geen trackback - § ¶

02 Januari 08 - 21:032008

De laatste avond van 2007 besteedden wij in kleine familiekring. Ik had zelf oliebollen gebakken. Dat is een heel werk, maar ze zijn dan ook veel lekkerder dan de gekochte bollen en ik denk dat ik met die paar uur in de keuken ongeveer € 100,- heb uitgespaard. Vroeger (opa vertelt) haalden we 13 oliebollen voor een gulden. Nu zijn de kwaliteitsbollen bij de bakker 55 cent per stuk. En zo rijk als ik ze vul met krenten, rozijnen, sukade en stukjes appel, krijg je ze bij de bakker niet!

Voorts ging een deel van de avond heen met sjoelen. De wedstrijd werd dit jaar gewonnen door schoonzus R., die met haar laatste schijf twee sjoelstenen in de 3 en de 4 schoot, waarmee haar score voor die ronde op 124 kwam. Een mooi moment in de sjoelsport, dat jammer genoeg niet is vastgelegd voor toekomstige generaties.

We begonnen om half twaalf met de champagne, teneinde te voorkomen dat het genieten van het kostelijk vocht in de weg zou worden gestaan door omhelzingen en heilwensen. Het vuurwerkgeweld na middernacht viel erg mee, ik denk dat de buurjongens hun carbid wel zo'n beetje hadden verschoten. We hebben het niet al te laat gemaakt.

menno - drie reacties / Geen trackback - § ¶