Een gezin met drie kinderen was al naar een paar wedstrijden wezen kijken in Zuid-Afrika (voetballen, ik zeg het er voor de minder geïnteresseerden even bij). Eenmaal thuis bleek Nederland zowaar tot de halve finale te zijn doorgedrongen. Dat mochten ze natuurlijk niet missen. Snel voor een paar dagen terug naar Zuid-Afrika om de wedstrijd tegen Uruguay te bekijken. En als Nederland de finale haalt doen ze het volgende week nog eens.
Ik heb even opgezocht dat alleen het vliegen al € 12.000,- kost. En je zit dus twee keer een uur of 22 in zo'n vliegmachine. De vader verklaarde dat dit zo uniek was dat hij zijn kinderen dit wilde laten meemaken. En voor de cultuur gingen ze ook nog even naar Robbeneiland.
De heer Marcouch wil discriminerende Marokkanen vangen door lokjoden in te zetten. Ik ga er voor het gemak van uit dat hij dat goed bedoelt. Met lokeenden vang je eenden. Dat snap ik. Hoewel ik geen ornitholoog ben herken ik een eend van redelijke afstand. Eenden zullen hun soortgenoten vast ook herkennen, anders hadden de kooikers niet eeuwenlang lokeenden ingezet. Ondanks mijn gevorderde leeftijd en ondanks het feit dat ik de helft van mijn leven in Amsterdam gewoond en/of gewerkt heb kan ik niet aan iemand zien of hij of zij jood (of Jood?) is. Ik heb ook niet getracht mij daarin te bekwamen, want het is mij om het even of iemand wel of niet Jood is.
Ja, als ik in Amstelveen iemand zie lopen met zwarte hoed en krulletjes, dan herken ik wel een Chassidische Jood, maar dat kan iedereen. Of wil Marcouch de als lokjood vermomde agenten allemaal orthodox uitdossen? Of gaat hij er van uit dat Marokkanen een Jood net zo makkelijk herkennen als ik een eend?
Het zal me benieuwen wat hier uit komt. Als straks alle jodenhaters in het gevang zitten is het misschien tijd om lokhomo's en lokvrouwen in te zetten. Of zouden daar dan weer dezelfde mensen op afkomen?
In 1994 publiceerde ik deze column in ons kantoorkrantje. Enkele secretaressen uit het Rotterdamse kantoor doorzagen de milde ironie niet en riepen de hulp van de Ondernemingsraad in, omdat ik zou aanzetten tot ongewenste intimiteiten.
Ze was blond, beeldschoon en woedend. “Hij heeft met z'n poten van me af te blijven”, riep ze uit. Door de jarenlange omgang met advocaten, die uit alle windstreken, zij het veelal via Leiden, op kantoor terecht waren gekomen, had ze haar Rotterdamse tongval leren onderdrukken. De emoties waren haar nu echter teveel, zodat de zangerige haventoon haar oprecht afgrijzen toch nog een aangename klank gaf. Met een achteloos handgebaar wierp ze haar lange haren in de nek om, ongehinderd door haar kapsel, een ferme slok te nemen van het bier, dat ik haar in het kader van ons open gesprek had aangeboden.
'Het begon met bij de kopieermachine er zogenaamd niet langs te kunnen om de nietmachine te pakken', vervolgde ze. 'Zo vaak als hij moest nieten als ik stond te kopiëren, dat geloof je zelf niet. En dan in het koffiehoekje. Jarenlang kun je die advocaten hun koffie nadragen en dan heb je een knus hoekje en ze hangen op je rug om te helpen zetten. Meneer Quist wordt bedankt.'
Ze plaatste haar lege bierglas krachtig op de toog en gaf te kennen als vervolgconsurnptie liever een wit wijntje te gebruiken, met ijs, want het was warm. 'Een keer bij een drukke kantoorborrel, kwam hij heel dicht achter me staan, zo dicht, dat als ik me een beetje zou bewegen, hij me klem zou hebben. Nou, ik ben niet van gisteren, dus mooi niet, maar opeens legt ie zo zijn hand op mijn achterste, die badmuts. Ik geloofde het eerst nog niet eens, maar toen ik me omdraaide en midden in zijn gezicht keek trok ie gauw terug. '
Nadat ik mijn verachting voor betrokkene uitvoerig had geformuleerd, vroeg ik wat voor verdere acties ze wilde ondernemen. '0, dat is al gebeurd', vertelde ze, 'ik heb alle secretaressen van onze sectie en nog een paar meiden die ik ken ingelicht en elke keer als hij in de buurt komt, legt degene die het dichtst bij staat een hand op zijn achterwerk. De laatste weken komt hij overdag zijn kamer bijna niet meer uit.'
Ik rekende snel af en samen verlieten we het etablissement om nog ergens wat te gaan eten. Op straat legde ik ontspannen mijn arm om haar schouders. Ze keek blij naar me op met haar schitterende blauwe ogen. 'Gezellig, hè?' zei ze. Ik knikte.
Stel je bent dol op Nick en Simon, zo dol dat je ze dolgraag van heel dichtbij zou willen zien optreden. En dat je dat dan ook nog zo graag wilt dat het een paar centen mag kosten. Als dat zo is dan moet je 27 november 2010 vrij houden en snel een kijkje nemen op de site XSConcertz van mijn vriend Henk de Haas. Zelf heb ik die avond iets anders. Wat weet ik nog niet.
Heel lang geleden was ik Ron zijn baas. Op papier wel te verstaan, want Ron zei altijd: "Een hond heeft een baas, en ik ben geen hond." Bovendien deed Ron alleen maar wat ik hem vroeg als hij het volledig eens was met het door mij gestelde doel. Omdat ik zelf ook nogal neig tot recalcitrantie en omdat Ron altijd prima werk afleverde heeft dat geleid tot een vriendschap die nog steeds stand houdt, ook al ben ik al ruim 11 jaar zijn baas niet meer.
Dit weekend was het gezinnetje weer eens in Friesland en omdat jullie graag met ons meeleven toon ik een klein filmpje. De meeste beelden spreken voor zich, behalve de laatste scènes. Het ging vandaag regenen en het gazon kon wel wat mest gebruiken en dat heb ik Ron, Isabel, Annebel en Julian laten doen. Vrijwillig uiteraard
This is the 'Bare Bones' template for
PivotX.
It's not much to look at, but it's a good start to
write your own templates. It contains most of the usual tags you'd like to
have in a template, with a minimum of CSS/HTML.
You can change this text by editing the file '_sub_about.html'
in your pivotx/templates/bare_bones/ folder. You can do this by directly editing the file,
or you can go to 'Manage Media' » 'Templates' in the PivotX interface.
Jan B: Steeds als je denkt dat de mensheid qua stupiditeit helemaal aan de top zit, blijkt het toch nog erg… Verbal Jam: Nou, jij kunt in vervolg al onze rondjes in het café betalen. Makkelijk. Renesmurf: nou dan felicitatie`s bij deze enzovoort.
Dat het u wel moge bekomen. Aukje: Ja, maar ja, anders werd ‘t natuurlijk ook wel erg saai hè. ;) Rose: Oh! Heerlijk! Als ik nog IETS wil leren in dit leven is het wel drummen. En dan ook vooral HARD, goe… els: Leuk setje! Renesmurf: Hoe harder hoe mooier! Jan B: Je kunt het zeven keer zo goed als iemand die het niet kan.
To change the links in this list, edit the file '_sub_link_list.html' in
your PivotX's templates folder. You can do this by directly editing the file, or
you can go to 'Manage Media' » 'Templates' in the PivotX interface.
