Dat de plaatselijke reetjes regelmatig ons bos bezoeken om eens een paar heerlijke blaadjes te verorberen kunnen we zien aan de sporen. En toen er de afgelopen winter langdurig sneeuw lag konden we zien dat de diertjes 's nachts onze composthoop bezochten en zelfs bij de achterdeur kwamen om te kijken of daar misschien nog wat te eten lag.
Maar op klaarlichte dag een eenzaam reetje op het terras had ik nog niet eerder gezien. Gelukkig lag Hannie's camera voor het grijpen, dus ik kan het bewijzen. En de aftocht heb ik vastgelegd met de Creative Vado HD, die ik (bijna) altijd op zak heb.
Tot dusverre heb ik niet ontdekt wat er leuk is aan Google Wave, maar omdat die jongens in Amerika niet op hun achterhoofd gevallen zijn hou ik het in de gaten. Daarom een probeerseltje met een openbare Wave, waarop je naar hartelust mededelingen kunt tikken.
Als ik langs het nestje liep en Pa of Ma Roodborst was aanwezig, sprak ik altijd even een hartelijk woord. Het dienstdoende diertje zei niets terug, maar vloog ook niet weg. Om onze relatie vriendschappelijk te noemen gaat misschien wat ver, zeker vanuit het perspectief van de familie Roodborst, maar wij waren in ieder geval wel gesteld geraakt op onze gevederde vriendjes. Toen we dan ook vanmorgen het nestje op de grond aantroffen was dat een hele schok. Omdat vorig jaar het nest was leeggeroofd door een kat, was dat ook nu de eerste veronderstelling. Toen echter bleek dat de stoffelijke overschotjes van de jonkies zich nog in de restanten van het nest bevonden moesten wij die verdenking corrigeren.
Forensisch onderzoek heeft inmiddels uitgewezen dat het potje waarin het nestje zat door het bewegen van de jonge vogeltjes uit de stellage is gevallen. Toen de trotse ouders vanmorgen kwamen aanvliegen met verse rupsjes keken ze dan ook behoorlijk op hun snaveltjes. Hannie heeft het nestje, met daarin de gestorvenen, op de oorspronkelijke plek gezet, zodat de ouders zich er persoonlijk van konden vergewissen dat hun nakroost nooit zou vliegen.
Ik ben er van overtuigd dat dit Roodborstje van binnen schreit en zich afvraagt of haar eigen leven nog wel zin heeft. Wij hopen maar dat ze troost vindt in ons verdriet.
Hannie plaatste het nest (inmiddels ontdaan van de lijkjes) in een nis in de muur, om de diertjes uit te lokken een nieuwe poging te wagen. We zullen zien.
Vannacht heeft de Grote Boze Wilde Boskat zich tegoed gedaan aan het nestje met Roodborstjes. Vorig jaar gebeurde dat ook al, maar toen was het nestje veel gemakkelijker bereikbaar. We hadden gehoopt dat het dit jaar beter zou aflopen, maar het mocht niet zo zijn. Volgend jaar zullen we nestelactiviteiten op deze plek in de kiem smoren en de vogeltjes doorverwijzen naar de beschikbare nestkastjes.
Update: De ontzielde lichaampjes van de jonge Roodborstjes zaten nog in het op de grond gevallen nest. Vermoedelijk is derhalve niet de kat schuldig, maar de zwaartekracht. Door het toenemende gewicht van de jonkies is het evenwicht verstoord toen één der ouders op de rand van de pot ging zitten om wormpjes in opengesperde keeltjes te stoppen. Denken we.
Zwager Gerard wandelt graag. Vaak in de bergen, maar ook in Nederland. Zijn foto's van het begin van het Zuiderzeepad zijn de moeite van het bekijken meer dan waard, dus klik hier.
Echte natuurfilmers hebben hele lange lenzen, zware statieven en een eindeloos geduld. Dat heb ik allemaal niet, maar wel een Roodborstje met kindertjes naast de achterdeur. En daar heb ik een verdraaid aardig filmpje van gemaakt, al zeg ik het zelf De cameravoering is niet overal in overeenstemming met mijn wensen, maar de laatste scènes vanaf statief kunnen de toets der kritiek wel doorstaan.
Eén van de buurlammetjes vindt het gras in de berm lekkerder dan dat in het weiland, dus loopt hij af en toe op de weg. Toen ik Beertje eindelijk zo ver had gekregen dat hij een voorzichtig stapje in de richting van het lam deed sprong het dier dreigend op hem af. Natuurlijk had ik net geen enkele fatsoenlijke camera bij de hand, dus ik heb de iPhone maar even op de twee gericht. Maar Beertje, die voor andere honden altijd een warme belangstelling heeft, was niet geïnteresseerd in dit medeschepsel.
This is the 'Bare Bones' template for
PivotX.
It's not much to look at, but it's a good start to
write your own templates. It contains most of the usual tags you'd like to
have in a template, with a minimum of CSS/HTML.
You can change this text by editing the file '_sub_about.html'
in your pivotx/templates/bare_bones/ folder. You can do this by directly editing the file,
or you can go to 'Manage Media' » 'Templates' in the PivotX interface.
Jan B: Steeds als je denkt dat de mensheid qua stupiditeit helemaal aan de top zit, blijkt het toch nog erg… Verbal Jam: Nou, jij kunt in vervolg al onze rondjes in het café betalen. Makkelijk. Renesmurf: nou dan felicitatie`s bij deze enzovoort.
Dat het u wel moge bekomen. Aukje: Ja, maar ja, anders werd ‘t natuurlijk ook wel erg saai hè. ;) Rose: Oh! Heerlijk! Als ik nog IETS wil leren in dit leven is het wel drummen. En dan ook vooral HARD, goe… els: Leuk setje! Renesmurf: Hoe harder hoe mooier! Jan B: Je kunt het zeven keer zo goed als iemand die het niet kan.
To change the links in this list, edit the file '_sub_link_list.html' in
your PivotX's templates folder. You can do this by directly editing the file, or
you can go to 'Manage Media' » 'Templates' in the PivotX interface.
De cameravoering is niet overal in overeenstemming met mijn wensen, maar de laatste scènes vanaf statief kunnen de toets der kritiek wel doorstaan.
